W epoce brązu na stepach euroazjatyckich dochodziło do częstych wymian kulturowych, migracji ludności i rozprzestrzeniania się technik. Oaza Hami przyciągała różnorodne strumienie kulturowe jako łącznik między korytarzem Tianshan a Hexi. Tianshanbeilu to największy cmentarz z epoki brązu w Hami. 37 dat radiowęglowych pozwoliło ustalić dokładną chronologię. Cmentarz był użytkowany w latach 2022–1802 p.n.e., a następnie w latach 1093–707 p.n.e. Tianshanbeilu jest najstarszym znanym cmentarzyskiem we wschodnim Xinjiangu. Charakteryzuje się najdłuższym okresem użytkowania w tym regionie. Wyróżnia się cztery fazy: 2011–1672 p.n.e., 1660–1408 p.n.e., 1385–1256 p.n.e. oraz 1214–1029 p.n.e. Fazy te zostały określone na podstawie typologii artefaktów i stratygrafii.