Czaszka znaleziona w jaskini Tam Pa Ling w Laosie pochodzi sprzed 46 000–63 000 lat. Jest to najstarszy znany szkielet Homo sapiens w Azji Południowo-Wschodniej, starszy o co najmniej 20 000 lat. Charakteryzuje się wysokim czołem, niewielkim łukiem brwiowym oraz małymi przednimi zębami typowymi dla współczesnych ludzi. Znaleziono ją głęboko w głębi lądu, w paśmie górskim Annamite, między Wietnamem a Tajlandią. Świadczy to o tym, że migranci przemierzali tereny wykraczające poza szlaki przybrzeżne. Potwierdza to dowody genetyczne na przybycie do Azji Południowo-Wschodniej ponad 60 000 lat temu. Osoba ta była niewielka w porównaniu z współczesnymi ludźmi. Był to młody dorosły z mocno zużytymi zębami spowodowanymi spożywaniem twardej żywności. Najwcześniejszy Homo sapiens poza Afryką pochodził z Lewantu sprzed 80 000–100 000 lat. Według badań DNA, współcześni ludzie dotarli do Azji Południowo-Wschodniej 50 000 lat temu. Niedługo potem pojawili się w Nowej Gwinei i Australii. Czaszka została dobrze datowana i wykazuje jednoznaczne cechy współczesnego człowieka. Jest to pierwsza skamielina potwierdzająca chronologię migracji opartą na DNA w tym regionie. Inne azjatyckie skamieliny są albo słabo datowane, albo nie są w pełni współczesne.