W jaskini Tam Pa Ling znaleziono fragmenty czaszki, szczęki oraz zęby młodego dorosłego przedstawiciela gatunku Homo sapiens. Skamieniałości nie posiadają łuków brwiowych, charakteryzują się poszerzoną częścią czaszki za oczami oraz mniejszymi zębami niż u wcześniejszych hominidów. Kości osadziły się tam 46 000–51 000 lat temu, a wiek czaszki, określony metodą datowania uranowego, nie przekracza 63 000 lat. Wraz z kośćmi, które zostały zmyte do jaskini, nie znaleziono żadnych artefaktów. Odkrycie to wypełnia lukę w znaleziskach skamieniałości współczesnego człowieka w Azji Wschodniej sprzed 120 000–40 000 lat. Inne rzekome wczesne skamieniałości w Chinach i na Filipinach są słabo datowane lub nie są jednoznacznie przypisane do Homo sapiens. Fragmenty czaszki z Xujiayao datuje się na 104 000–125 000 lat, ale warstwa, w której je znaleziono, budzi wątpliwości. Szczęka z Zhirendong została datowana na 100 000 lat, ale jej przynależność do współczesnego człowieka jest kwestionowana. Denisowianie krzyżowali się z wczesnymi ludźmi, na co wskazuje DNA współczesnych mieszkańców Azji Południowo-Wschodniej, Aborygenów i mieszkańców Oceanii. Homo floresiensis przetrwał w tym regionie do 17 000 lat temu. Ciepły i wilgotny klimat utrudnia zachowanie skamieniałości w Azji Południowo-Wschodniej.