Wicca powstała w Wielkiej Brytanii w latach 40. XX wieku w wyniku rzekomej inicjacji Geralda Gardnera do nieistniejącego sabatu z New Forest. Gardner czerpał z podważonej teorii Margaret Murray dotyczącej prehistorycznych kultów czarownic czczących Rogatego Boga i Boginię. Przeciętny wyznawca wicca to biały mężczyzna w wieku około 40 lat lub kobieta w wieku około 30 lat, pochodzący z niższej klasy średniej. Religia ta czci Potrójną Boginię i Rogatego Boga jako dualistyczne bóstwa natury lub aspekty panteistyczne. Praktykujący wykonują magię ceremonialną zgodnie z zasadą Wicca: nie czyń krzywdy, czyń co chcesz. Podstawowa etyka obejmuje Prawo Potrójnej Odpłaty: czyny powracają trzykrotnie. Obchodzone jest osiem sezonowych sabatów w ramach Koła Roku. Przekonania sięgają od dualizmu po monoteizm i ateizm, a bogów postrzega się jako archetypy. Powszechna jest reinkarnacja, a dusza między wcieleniami spoczywa w Krainie Lata. Obrzędy często odbywają się nago lub obejmują symboliczną magię seksualną Wielkiego Rytu. Po 1964 r. religia podzieliła się na tradycje gardneriańską, aleksandryjską, dianiczną i eklektyczną. Pentagram symbolizuje pięć elementów: ziemię, powietrze, ogień, wodę i ducha. Koveny ograniczone są do 13 członków, na czele których stoją arcykapłanka i kapłan. Liczba samotnych, eklektycznych wyznawców wicca przewyższa liczbę tych, którzy zostali wtajemniczeni w kovenie. Polska wicca pojawiła się po 1989 roku, głównie w formie eklektycznej, bez rejestracji. Krytycy, tacy jak Stark, przewidywali jej szybkie wyginięcie, ale nadal obserwuje się wzrost popularności wśród pracowników branży technologicznej.