Asianizm to politeistyczna religia etniczna Osetów, potomków scytyjskich Alanów. Za święte pisma uznaje sagi o Nartach. Została zorganizowana w latach 80. XX wieku przez nacjonalistów pod nazwą Ætsæg Din lub Uatsdin. Odrzuca określenie „pogańska” jako obraźliwe określenie stosowane przez chrześcijan i muzułmanów. Wskazuje na nieprzerwaną ciągłość od czasów Scytów pomimo częściowej chrystianizacji. Scytowie praktykowali starożytną religię irańską z siedmioma bogami planetarnymi. Alanowie wywarli wpływ na średniowieczne europejskie rycerstwo. Radziecki ateizm pobudził odrodzenie tej religii jako antyprawosławnego nacjonalizmu. Rząd wspiera rytuały w świętych gajach, takich jak świątynia Rekom. Najwyższy bóg Xwytsau objawia się jako światło w panteistycznej triadzie niebo-materia-duch. Uastyrdzhi jest głównym bogiem pośrednikiem wojny i umów, podobnie jak Mitra. Siedmiu bogów daudzhita związanych z planetami karze lub obdarza łaską poprzez ofiary. Demony uayug wywołują namiętności i zło sprzeciwiające się boskiemu porządkowi Ard. Rytuały obejmują libacje piwne, ofiary ze zwierząt z wyjątkiem świń oraz tańce w kręgu. Kapliczki w naturze harmonizują z otoczeniem dzięki wykorzystaniu lokalnych materiałów. Symbole obejmują puchar Uatsamongzh przypominający Świętego Graala oraz Trzy Łzy Boga. Przywódcy potępiają chrześcijaństwo jako żydowską zdradę, która odcina korzenie etniczne i skazuje narody na zagładę. Assianizm ma 29–55% zwolenników wśród Osetów, co stanowi niezrównany sukces neopogaństwa. Promowany jest przez rady kapłanów, takie jak Styr Nykhas, oraz fora rodowe. Jest zgodny z eurazjatyzmem, zachowującym indoeuropejskie dziedzictwo scytyjskie dla wszystkich.