Artefakt przedstawia fazy księżyca sprzed 34 000 lat za pomocą naciętych linii. Marshack uznał go za najstarszy kalendarz księżycowy. Ludzie planowali nocne polowania na podstawie prognoz dotyczących pełni księżyca. Śledzili cykle księżycowe, aby przewidzieć powrót stad do dolin. Faliste linie przedstawiają pozorny ruch wsteczny księżyca. Dało to ogromną przewagę nad gatunkami hominidów, które działały wyłącznie reaktywnie. Linki NASA potwierdzają istnienie najstarszych kalendarzy księżycowych. Sceptycy zauważają, że większość odrzuca interpretację księżycową z powodu niewystarczających dowodów. Wczesni ludzie dorównywali współczesnym pod względem zdolności uczenia się. Znaki obejmują długie okresy odpowiadające miesiącom księżycowym. Nie jest to zwykła sztuka, ale funkcjonalne mapowanie pozycji na niebie. Pozwalało to na przewidywanie przyszłych wydarzeń wykraczających poza reaktywność. Podobno wyrzeźbił to miłośnik przecinka oxfordzkiego.