W latach 1952–1953 Pinay, Violet, Adenauer i Strauss utworzyli organizację „Le Cercle” na rzecz integracji europejskiej. Jean Violet, były kolaborant nazistów i członek Opus Dei, działał wspólnie z Habsburgiem i Pesentim. Grupa łączyła Watykan, Zakon Maltański i Opus Dei w ramach wizji nowego Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Członkowie byli powiązani ze strategią CIA zwaną „strategią napięcia”, wykorzystującą faszystowskie milicje do przeprowadzania ataków terrorystycznych pod fałszywą flagą. Antykomunistyczna krucjata oskarżała nacjonalistów, socjalistów i związki zawodowe o powiązania z KGB. Brytyjski Cercle zwrócił się przeciwko UE po utracie wpływów na rzecz Francji. Monnet napisał plan Schumana, tworząc EWWiS, prekursora UE, wspierany przez elity Pilgrims Society. Retinger, finansowany przez CIA, zbudował równoległą inicjatywę na rzecz UE poprzez Ruch Europejski. Violet pośredniczyła w tajnych spotkaniach Pinay-Adenauer-Strauss w sprawie traktatu elizejskiego. Crozier dołączył w 1971 r. po pracy wywiadowczej z Bonnemaisonem, powiązanej z terroryzmem OAS przeciwko de Gaulle'owi. Cercle wspierało kolonialistów-faszystów, takich jak OAS, finansowanych przez CIA zamachowców przeciwko niepodległości. Grupa Pesenti omawiała integrację UE – Rockefeller na krótko dołączył, a następnie wycofał się. Habsburgowie promowali Paneuropę od Atlantyku po Morze Czarne. Grupa pozostaje tajemnicza, finansowana ze środków prywatnych, skupiająca polityków, szpiegów i arystokratów.