Czaszki z Kow Swamp wskazują, że Homo erectus przetrwał w Australii aż do 10 000 lat temu. Czaszka WLH 50 wykazuje duże podobieństwo do indonezyjskiego Homo erectus z Ngandong, charakteryzującego się potężną budową ciała i mózgiem o objętości 1540 cm³. Australijscy Aborygeni wywodzą się zarówno od ludzi o smukłej budowie ciała, jak i od ludzi o budowie podobnej do Homo erectus. Teoria „Out of Africa” nie ma racji bytu, ponieważ ludzie o budowie podobnej do Homo erectus dotarli do Australii, co wymagało żeglugi morskiej. Model wieloregionalny wyjaśnia obecność krępych australijskich skamieniałości poprzez ciągłość indonezyjskiego Homo erectus. Definicje „Wyjścia z Afryki” wykluczają 40 000–60 000 żyjących Aborygenów z grupy Homo sapiens. Polityka i repatriacja spowodowały zakopanie skamieniałości z Kow Swamp, wstrzymując badania. Twierdzenia o sztucznym zniekształceniu są słabe w przypadku kluczowego okazu nr 1 z Kow Swamp. Krępa budowa WLH 50 nie jest patologiczna, lecz archaiczna i wywodzi się z linii Ngandong. Model dihybrydowy zakłada, że Australię zasiedliły dwie fale pochodzące od erectusa. Model pojedynczego pochodzenia bagatelizuje WLH 50 jako wartość odstającą, aby uratować OoA. Kręgosłupne czaszki australijskie pochodzą z Indonezji, a nie z Afryki. Morfologia Aborygenów zawiera cechy erectusa, których nie da się wyjaśnić samą lokalną ewolucją. Repatriacja do grup aborygeńskich zasłoniła skamieniałości od lat 80. Model biblijny pasuje do wszystkich skamieniałości jako odmiany Homo sapiens po potopie. Teoria OoA rozpada się wraz z pojawieniem się wczesnych sapiensów poza Afryką i krzyżowaniem się z neandertalczykami. Wieloregionalny przepływ genów jest nieprawdopodobny w okresie ponad 2 milionów lat. Cechy krępe wiążą się z długowiecznością i rozwojem we wczesnym okresie po potopie. Wszystkie skamieniałości podobne do erectusa są w pełni ludzkimi potomkami Adama i Ewy.