Skamieniałości typu Kow Swamp, datowane na okres od 10 do 30 tysięcy lat temu, wykazują archaiczne cechy Homo erectus. Współcześni australijscy Aborygeni zachowali te prymitywne cechy w różnym stopniu. Do typu KS zaliczają się znaleziska z Talgai, Cohuna, Nacurrie, Coobool Creek i Willandra Lakes. Te krępe skamieniałości kontrastują ze starszą, smukłą populacją z jeziora Mungo. Późny Homo erectus, taki jak człowiek z Solo, przetrwał do 27 tys. lat temu na pobliskiej Jawie. Czaszki typu KS mają niski, szeroki kształt, dużą objętość mózgu do 1500 ml, grzbiety strzałkowe, łuki brwiowe, zwężenie zaoczodołowe, cofnięte czoła i guzy potyliczne. Typy KS charakteryzują się grubymi ściankami czaszki, wąskimi skrzyniami mózgowymi, ciężkimi twarzami, prognatyzmem, dużymi szczękami bez podbródków oraz dużymi zębami. Krytycy, tacy jak Peter Brown, bagatelizują podobieństwa, mimo że przyznają większość cech. Teoria sztucznej deformacji nie wyjaśnia wszystkich archaicznych cech. Skamieniałości KS wskazują na hybrydyzację lub pochodzenie od późnego erectusa lub archaicznego sapiens. Izolacja Aborygenów pozwoliła zachować archaiczne linie rodowe po ich przybyciu. Ostrożność polityczna ignoruje ciągłość genetyczną w pochodzeniu Aborygenów.