Tylko Europejczycy charakteryzują się różnorodnością kolorów włosów – od czarnego po rudy – oraz kolorów oczu – od brązowego po niebieski – co wynika z selekcji płciowej. Większość ludzi ma czarne włosy, brązowe oczy i brązową skórę. Różnorodność kolorów wynika z pojawienia się wielu nowych alleli w odrębnych genach odpowiedzialnych za kolor włosów (MC1R), oczu (HERC2-OCA2) i skóry (SLC45A2 itp.). Selekcja faworyzowała jasność i nowość, powodując polimorfizm kolorów. Nowe kolory rozprzestrzeniały się, aż stały się powszechne, a następnie zanikały, gdy pojawiał się kolejny nowy. Europejczycy mają 11 alleli MC1R niebędących synonimami, w porównaniu z 5 u Azjatów i 1 u Afrykanów. Różnorodność jest większa u kobiet niż u mężczyzn, zarówno w przypadku włosów, jak i oczu. Kobiety przeważały liczebnie nad mężczyznami na rynku matrymonialnym ze względu na niską poliginię i wysoką śmiertelność mężczyzn podczas polowań. Intensywność tego zjawiska wzrastała na wyższych szerokościach geograficznych, gdzie kobiety dostarczały niewiele pożywienia. Najsilniejsza na stepowo-tundrowych terenach epoki lodowcowej w północnej i wschodniej Europie. Starożytne DNA pokazuje, że pierwsi Europejczycy mieli brązową skórę, ale niebrązowe oczy. Skóra stała się bielsza w wyniku selekcji płciowej na rzecz kobiecej bladości, a nie promieniowania UV czy witaminy D. Niebieskoocy mężczyźni mają bardziej kobiece twarze. Kobiety po okresie dojrzewania mają ogólnie jaśniejszą skórę niż mężczyźni. Cechy kolorystyczne Europejczyków ewoluowały szybko po 40 000 lat temu w wyniku selekcji, a nie dryfu genetycznego. Różnorodność włosów i oczu poprzedziła rozjaśnienie skóry. Kształt twarzy uległ feminizacji w wyniku tej samej selekcji. Europejskie kobiety charakteryzują się wyraźniejszym dymorfizmem płciowym, takim jak szersze biodra i węższa talia.