Osoby z Bacho Kiro w Bułgarii, datowane na okres 45 930–42 580 lat temu, są najstarszymi współczesnymi ludźmi z okresu górnego paleolitu w Europie. Należą one do nieznanej dotąd fali migracyjnej do Europy. Mają więcej wspólnych alleli z dzisiejszymi mieszkańcami Azji Wschodniej, Azji Środkowej i rdzennymi Amerykanami niż z mieszkańcami zachodniej Eurazji. Posiadali oni 3,0–3,8% DNA neandertalczyków, co stanowi wartość wyższą od średniej wynoszącej 1,9%. Wszyscy trzej mieli przodków neandertalskich sprzed 3–7 pokoleń, co wynika z długich segmentów neandertalskich. Mieszanie się z neandertalczykami było powszechne wśród pierwszych współczesnych ludzi w Europie. Genetycznie są oni spokrewnieni z chińską osobą z Tianyuan oraz niektórymi późniejszymi mieszkańcami Eurazji, takimi jak GoyetQ116-1. Ich populacja wniosła wkład w pochodzenie Azjatów i Amerykanów, ale zniknęła w zachodniej Eurazji. Późniejsza osoba z Bacho Kiro, BK1653, jest spokrewniona z mieszkańcami zachodniej Eurazji i ma normalny poziom DNA neandertalczyków. Haplogrupy Y F-M89 i C-F3393 są bazowe i rzadkie w dzisiejszych czasach. Brak DNA neandertalczyków w „pustyniach” selekcji oczyszczającej wskazuje na szybką selekcję przeciwko niemu. Czterech najwcześniejszych współczesnych ludzi w Europie miało bliskich krewnych neandertalczyków. Zespoły IUP obejmują Eurazję od Bułgarii po Mongolię. Oase1 i Ust’Ishim nie wykazują żadnego wkładu w późniejsze populacje, w przeciwieństwie do grupy z Bacho Kiro. DNA neandertalczyków pochodzi z europejskiego typu Vindija, a nie z Ałtaju.