Przodkowie człowieka rozprzestrzenili się po całej Afryce, oddzieleni od siebie lasami i pustyniami. Tysiące lat izolacji doprowadziły do powstania różnorodnych form ludzkich. Narzędzia kamienne wykazują skupiskowy rozkład, co nie wskazuje na jedno źródło pochodzenia. Skamieniałości ujawniają archaiczne cechy, które utrzymywały się regionalnie aż do niedawna. Geny współczesnych Afrykanów wskazują na stare linie rodowe i wysoką różnorodność wykraczającą poza możliwości pojedynczej populacji. Zmieniający się klimat napędzał cykle izolacji i lokalnej adaptacji. Gatunki z regionu subsaharyjskiego odzwierciedlają te głębokie podziały filogenetyczne. Cechy współczesnego człowieka pojawiły się regionalnie w różnym czasie. Kultura materialna uległa modernizacji na całym kontynencie, ale w sposób regionalny. Struktura populacji podważa modele oparte na jednej populacji przodków. Starożytne wąskie gardła prawdopodobnie odzwierciedlają zmiany w łączności. Ewolucja Afryki miała charakter wieloregionalny i wieloetniczny. Wszystkie regiony Afryki mają kluczowe znaczenie dla pochodzenia człowieka.