Afrykanie wykazują najwyższy medianowy współczynnik heterozygotyczności wynoszący 1,95. Mieszkańcy Azji Wschodniej charakteryzują się najniższym współczynnikiem heterozygotyczności wynoszącym 1,31. Europejczycy mają pośredni współczynnik heterozygotyczności wynoszący 1,55. Potomstwo osób o pochodzeniu mieszanym afrykańsko-europejskim osiąga najwyższy współczynnik heterozygotyczności wynoszący 2,16. Mieszkańcy Azji Południowej są genetycznie bliżsi Europejczykom niż mieszkańcom Azji Wschodniej. Populacje mieszane wykazują największą zmienność współczynnika heterozygotyczności. Współczynnik heterozygotyczności jest silnie antykorelowany z ciągami homozygotyczności (ROH). Współczynnik heterozygotyczności jest stabilny w różnych gęstościach genotypowania, w przeciwieństwie do ROH. Wyższy współczynnik heterozygotyczności zwiększa wzrost o 5,43 cm na jednostkę u Europejczyków. Związek utrzymuje się po uwzględnieniu znanych SNP związanych z wzrostem. Efekt jest silniejszy u europejskich kobiet. Brak związku z wzrostem u Afrykanów i Azjatów z powodu niskiej mocy statystycznej. Wyższa heterozygotyczność chroni Europejczyków przed zaburzeniami transportu aminokwasów, ropniami jamy ustnej, kolką nerkową i ranami kończyn. Wyższa heterozygotyczność chroni Afrykanów przed niedokrwistością z niedoboru żelaza. Afrykańska różnorodność genetyczna generuje więcej alternatywnych alleli niż inne grupy.