Ludzie z plemion Joruba, Esan, Mende i Gambijczycy wywodzą 2–19% swojego pochodzenia genetycznego od nieznanego archaicznego hominida. Archaiczny hominid oddzielił się od linii ludzkiej 360 000–1,02 mln lat temu. Do introgresji doszło 0–124 000 lat temu u przodków z Afryki Zachodniej. W przeciwieństwie do Eurazjatów, mieszkańcy Afryki Zachodniej nie posiadają DNA neandertalczyków ani denisowczyków. U Jorubów występuje 33 loci z ponad 50% segmentami archaicznymi. U Mende występuje 37 loci z ponad 50% segmentami archaicznymi. Geny archaiczne o wysokiej częstotliwości obejmują gen supresorowy nowotworów NF1, gen MTFR2 odpowiedzialny za oddychanie mitochondrialne oraz gen HSD17B2 regulujący gospodarkę hormonalną. Podwyższone są również poziomy genów KCNIP4 odpowiedzialnych za kanały potasowe oraz genu TRPS1 związanego z zespołem TRPS1. NF1, KCNIP4, TRPS1 wykazują pozytywną selekcję u Jorubów. Brak podwyższonej częstotliwości archaicznej w genie MUC7. Sygnały wskazują na złożone interakcje między współczesnymi ludźmi a populacjami archaicznymi. Archaiczność mieszkańców Afryki Zachodniej różni się od mieszanki neandertalczyków i denisowczyków u mieszkańców Eurazji.