Afantazja to niezdolność do wyobrażania sobie obrazów w umyśle. Dotyka od 2,5 do 4 procent populacji. Zazwyczaj ma charakter wrodzony. Może wynikać z udaru mózgu, urazu głowy lub depresji. Jej przeciwieństwem jest hiperfantazja, charakteryzująca się wyrazistymi obrazami w umyśle. Odkrył ją Galton w 1880 roku. Ribot zauważył w 1897 roku, że niektórzy widzą słowa, takie jak „pies”, zamiast obrazu psa. Zjawisko to było rzadko badane aż do opublikowania przez Zemana w 2005 roku przypadku utraty zdolności wyobrażania sobie obrazów po operacji. W artykule z 2015 roku Zeman zdefiniował wrodzoną afantazję, w której zdolność wizualizacji nigdy nie istniała.