Test z różowym słoniem wywołuje u większości ludzi automatyczną wizualizację. Tłumienie myśli o białym niedźwiedziu przynosi odwrotny skutek, nasilając te niepożądane wyobrażenia. Afantazja dotyka 1–4% populacji, powodując całkowitą niezdolność do wizualizacji. Osoby cierpiące na afantazję widzą w umyśle pustkę zamiast różowego słonia. Bez wysiłku tłumią one niepożądane wyobrażenia. Osoby o przeciętnej zdolności wizualizacji najlepiej radzą sobie z równoważeniem wizualizacji i tłumienia. Osoby o słabej zdolności wizualizacji zgłaszają częstsze błądzenie myślami, mimo mniejszej liczby niepożądanych wyobrażeń. Osoby z afantazją kompensują to strategiami myślenia niewizualnego. Zachowują silne wspomnienia faktów i emocji bez obrazów. Afantazja obejmuje również deficyty wyobraźni słuchowej, węchowej i dotykowej. Skany mózgu pozwalają przewidzieć siłę wizualizacji. Osoby z afantazją wykazują słabsze połączenia kory wzrokowej. Schorzenie ma podłoże genetyczne i występuje rodzinnie. Przyczyną jest mniejsza liczba aktywnych połączeń między korą wzrokową a innymi obszarami mózgu. Osoby z afantazją w naturalny sposób opierają się natrętnym myślom wizualnym.