Amerykańscy studenci odnotowują wyższą częstotliwość monologów wewnętrznych niż studenci polscy we wszystkich podskalach STS. Studenci amerykańscy wykazują większą aktywność dialogową niż studenci polscy w przypadku całkowitej skali IDAS-R oraz większości podskal. Korelacje między wynikami STS a IDAS-R wynoszą od 0,24 do 0,62 w obu próbach. Wyniki całkowite STS i IDAS-R korelują na poziomie 0,56 w próbie polskiej i 0,62 w próbie amerykańskiej. Korelacje kanoniczne między STS a IDAS-R sięgają 0,64, wyjaśniając 41% wariancji. Analiza czynnikowa (EFA) daje cztery czynniki z częściowym nakładaniem się funkcji monologu wewnętrznego i typów dialogów. Monolog wewnętrzny dotyczący samokontroli jest najczęstszy w obu próbach. Monolog wewnętrzny dotyczący samowzmocnienia jest najrzadszy w obu próbach. Dialogi społeczne i spontaniczne są najczęstsze w obu próbach. Dialogi nieadaptacyjne i konfrontacyjne są najrzadsze w obu próbach. Monolog wewnętrzny o charakterze samokrytycznym wiąże się z dialogami o charakterze ruminacyjnym i konfrontacyjnym. Monolog wewnętrzny o charakterze oceny społecznej wiąże się z dialogami o charakterze społecznym i wspierającym. Monolog wewnętrzny reprezentuje dynamiczną samoregulację, podczas gdy dialogi reprezentują kontemplacyjną refleksję nad tożsamością. Nakładanie się miar wynosi 30–40%, co wskazuje na komplementarne tryby intrapersonalne. Funkcje STS ładują się oddzielnie od większości typów IDAS-R w analizie EFA.