Trójkorzeniowy ząb trzonowy dolny występuje rzadko – u mniej niż 3,5% osób spoza Azji. Częstotliwość ta przekracza 40% wśród Chińczyków i Azjatów z Nowego Świata. Cechę tę stwierdzono w szczękach denisowczyków sprzed 160 000 lat, znalezionych na Płaskowyżu Tybetańskim. Denisowczycy zamieszkiwali Azję ponad 160 000 lat temu, jeszcze przed pojawieniem się Homo sapiens. Cechę tę można spotkać wyłącznie u grup azjatyckich wśród współczesnych ludzi. Krzyżowanie się z denisowczykami spowodowało przeniesienie tej cechy na azjatyckich Homo sapiens. Dotychczasowe twierdzenia o ciągłości między archaicznymi a współczesnymi formami w Azji są teraz poparte tymi dowodami stomatologicznymi. Denisowczycy mieli ciemną karnację, w przeciwieństwie do jasnoskórych neandertalczyków. Żuchwa z Xiahe potwierdza obecność denisowczyków na Płaskowyżu Tybetańskim przed pojawieniem się sapiens. Cecha ta jest starsza niż rozprzestrzenienie się sapiens z Afryki.