Groves uzyskał stopień doktora w 1966 roku. Pracował na uniwersytetach w Kalifornii i Cambridge. Był profesorem antropologii biologicznej na Uniwersytecie Narodowym Australii (ANU). Przez dziesięciolecia był solą w oku kreacjonistów. Napisał artykuły obalające pseudonaukę kreacjonistów. Podważył twierdzenia od Usshera po Gisha. Przedstawił ewolucję w szerszym kontekście. Potwierdził autentyczność skamieniałości australopiteka w RPA. Sprzeciwił się zniekształceniu treści artykułu z magazynu „Time” przez organizację AiG. Recenzował pseudonaukę Cuozzo dotyczącą neandertalczyków. Odrzucił twierdzenie o milionach lat istnienia starożytnych ludzi. Krytykował kreacjonistyczną książkę „In Six Days”. Badał endemizm ssaków z Borneo. Analizował morfologię i taksonomię konia Przewalskiego. Prowadził badania nad gryzoniami z rodziny Muridae na Wyspach Salomona. Nazwał Australopithecus garhi nowym ogniwem ewolucyjnym. Jest autorem przełomowej pracy „Primate Taxonomy”. Jest czołowym autorytetem i historykiem w dziedzinie primatologii. Napisał książkę „Extended Family” o kuzynach naczelnych.