Miejsce pochówku Lake Mungo 3 odkryto w 1974 roku na wschód od stanowiska Mungo 1. Wstępny wiek wynoszący 28 000–32 000 lat ustalono na podstawie stratygrafii. Datowanie kości metodą ESR na 31 000 ±7 000 lat zostało uznane przez ekspertów za niewiarygodne. Thorne datuje ten okres na 57 000–71 000 lat, wykorzystując datowanie szkliwa metodą ESR, datowanie metodą serii uranowej oraz datowanie metodą OSL. Miejsce pochówku jest młodsze niż podstawa jednostki Mungo, której wiek wynosi 43 000 lat. Nowe datowania metodą OSL wskazują maksymalny wiek LM3 na 50 000 lat. Możliwy wiek to 15 000–50 000 lat, w okresie, gdy jezioro nadawało się do zamieszkania. Adcock wyodrębnił mtDNA z fragmentów LM3. mtDNA LM3 różni się od DNA współczesnych Aborygenów i szkieletów z Kow Swamp z plejstocenu. Linia LM3 rozdziela się przed MRCA współczesnych ludzkich mtDNA. Linia LM3 wyginęła w mtDNA, ale przetrwała jako wstawka jądrowa na chromosomie 11. Najgłębsza znana linia mtDNA u anatomicznie współczesnego człowieka w Australii. Gorący klimat Willandry uniemożliwia zachowanie starożytnego DNA dłużej niż 10 000 lat. Zanieczyszczenie prawdopodobne bez kryteriów replikacji lub autentyfikacji. Uszkodzenia pośmiertne naśladują nietypowe sekwencje w DNA LM3. Morfologia LM3 jest smukła, z kobiecymi łukami brwiowymi i cienkim czołem. Wzrost 170 cm przewyższa współczesne kobiety z południowo-wschodnich Aborygenów. Płeć niepewna z powodu braku miednicy i pełnej czaszki. Starszy wiek dorosły wskazują zużycie zębów, odsłonięcie miazgi oraz choroba zwyrodnieniowa stawów. Brak wyraźnego podziału na typy smukłe i krępe u Australijczyków z plejstocenu. Thorne łączy typy krępe z migrantami Homo erectus z Jawy. Typy smukłe pochodzą od migrantów z Azji Wschodniej według Thorne'a. Analizy Browna odrzucają istnienie dwóch biologicznie odrębnych grup z plejstocenu. Żyjący Aborygeni nie są spokrewnieni ze strony matki z linią LM3.