W artykule opublikowanym w czasopiśmie „Nature” przeanalizowano genomy czterech dzieci z dawnych czasów w Kamerunie, datowane na okres od 3000 do 8000 lat temu. Jeden z chłopców był nosicielem bazowej haplogrupy Y A00, która powstała 210–240 tysięcy lat temu. Dwóch chłopców posiadało haplogrupę Y B, występującą również u współczesnych Afrykanów. Haplogrupy te zachowały się we współczesnych plemionach kameruńskich, takich jak Mbo i Bangwa. Analiza mieszania genomowego pokazuje, że starożytni zbieracze nie byli spokrewnieni ze współczesnymi Kameruńczykami, pomimo wspólnych haplogrup. Współcześni Kameruńczycy wywodzą się z późniejszych napływów rolników i pasterzy, którzy zastąpili zbieraczy. Wszystkie główne subsaharyjskie haplogrupy Y A00, A0 i B są wyłącznie afrykańskimi ślepymi zaułkami. Żadne pochodne tych haplogrup nie opuściły Afryki. Haplogrupy nieafrykańskie, takie jak R1b w Kamerunie, wynikają z migracji powrotnych. Starożytne próbki nie mają bezpośredniego związku rodowego z dzisiejszymi mieszkańcami Afryki Zachodniej. Historia populacji afrykańskiej wykazuje ogromną złożoność z głęboko zakorzenionymi liniami duchowymi. Wyniki podważają model „Out-of-Africa”, w którym brakuje dowodów na haplogrupy migrantów. Metody popgenomiczne dają niewiarygodne modele mieszania na podstawie fragmentarycznego DNA. Podstawowe linie afrykańskie rozdzieliły się wcześnie, nie wnosząc wkładu do populacji euroazjatyckich. Potrzebne są dalsze dane, ale obecne ustalenia nie wskazują na podstawy modelu OOA.