Warstwa komórek neuroteliowych znajduje się poniżej opony twardej i powyżej opony pajęczynówkowej. Pełni ona funkcję tkanki immunologicznej oraz warstwy amortyzującej pulsacje ośrodkowego układu nerwowego względem sztywnej opony twardej. Obrazy barwione Prox1-EGFP przedstawiają znaną warstwę neuroteliową, a nie nową warstwę podpajęczynówkową. Naczynia krwionośne opony pajęczynówkowej leżą poniżej warstwy neuroteliowej w przestrzeni podpajęczynówkowej. Wstrzyknięcie fluoroforu do przestrzeni podtwardówkowej powoduje rozerwanie warstwy neuroteliowej, tworząc sztuczną przestrzeń podtwardówkową. Fluorofor podpajęczynówkowy pozostaje poniżej rozdartej warstwy. Neurotelium wyjaśnia drenaż limfatyczny OUN poprzez naczynia limfatyczne opony twardej. Wyjaśnia to powstawanie przestrzeni podtwardówkowej podczas operacji. Przewlekłe krwiaki podtwardówkowe rozwijają się w zapalnej jamie mezotelialnej bez ponownego krwawienia. Wysięki podtwardówkowe rozwijają się przy zapaleniach opon mózgowych i ustępują wraz ze stanem zapalnym. Drenaż przez otwór trepanacyjny nie udaje się bez podciśnienia, podobnie jak w przypadku wysięków opłucnowych. Ropnie podtwardówkowe są lustrzanym odbiciem ropni opłucnowych. Mesotelium wywodzi się z cewy nerwowej otaczającej mezodermę. Do obrazowania położenia warstwy neuroteliowej potrzebna jest optyczna tomografia komputerowa (OCT) o wysokiej rozdzielczości. Model SLYM Møllgårda błędnie identyfikuje komórki neuroteliowe wewnątrz przestrzeni podpajęczynówkowej.