Precesja wyznacza rytm 20 cykli NAHP w ciągu 800 tys. lat, co pokrywa się z danymi zastępczymi. Ekscentryczność reguluje amplitudę cykli NAHP poprzez zasięg pokrywy lodowej. Pokrywy lodowe hamują okresy wilgotne w momentach minimum precesji, powodując pominięcia w cyklu. Chłodzenie spowodowane albedo lodu dominuje w mechanizmie tłumienia nad topografią lub temperaturami powierzchni morza (SST). Stężenia CO2 nie mają wpływu na czas trwania ani amplitudę NAHP. Monsun zachodnioafrykański nasila się i przesuwa na północ podczas NAHP. Roślinność rozprzestrzenia się do 18°N, obejmując lasy i łąki w zachodniej Saharze. Model nie docenia opadów w północno-wschodniej Saharze i Arabii. Lodowce w wysokich szerokościach geograficznych kontrolują wilgotność Sahary w niskich szerokościach geograficznych. Nachylenie osi Ziemi ma sporadyczny, niewielki wpływ na NAHP. NAHP umożliwiają rozprzestrzenianie się roślin, zwierząt i ludzi poza Afrykę. Przerwy w cyklu pokrywają się dokładnie z okresami zlodowacenia. Minima precesji zawsze zwiększają opady, nawet jeśli są stłumione. Sygnał ekscentryczności pojawia się tylko przy oddziaływaniu pokrywy lodowej. Model dokładnie symuluje zazielenienie NAHP w holocenie.