Ayta Magbukon odziedziczyli 5% genów po denisowczykach. To o ponad 40% więcej niż w przypadku Papuasów. Filipińscy Negrito skrzyżowali się z denisowczykami około 50 000 lat temu. Denisowczycy osiedlili się na wyspach Pacyfiku ponad 100 000 lat temu. Współcześni ludzie przewyższali liczebnie denisowczyków, co doprowadziło do ich wyginięcia. Ayta Magbukon w minimalnym stopniu wymieszali się z migrantami z Azji Wschodniej, zachowując archaiczne DNA. Inni filipińscy Negrito rozcieńczyli pochodzenie denisowczyków poprzez mieszanie się z Azją Wschodnią. Europejczycy, Azjaci i Amerykanie mają średnio 1-2% DNA denisowczyków. Denisowczycy, spokrewnieni z neandertalczykami, oddzielili się od Homo heidelbergensis 300-400 tysięcy lat temu. Krzyżowanie się gatunków miało miejsce w wielu miejscach i w różnych okresach. Na wyspach Azji Południowo-Wschodniej nie znaleziono szkieletów denisowczyków, pomimo dowodów DNA. Negrito z Filipin tworzą 25 podgrup na wyspach. Ayta Magbukon żyją na półwyspie Bataan na Luzonie. Denisowczycy ograniczyli się do wschodniej Eurazji, tworząc niewielkie populacje. Współcześni ludzie przenieśli DNA neandertalczyków do Europy i Azji, a denisowczyków do Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Rozkład gleby uniemożliwia sekwencjonowanie kości denisowczyków na wyspach tropikalnych.