W jaskini Bacho Kiro odkryto genomy trzech osobników Homo sapiens datowane na okres 45 930–42 580 lat temu – są to najstarsze znaleziska w Europie. Osobniki te kojarzone są z narzędziami i ozdobami z wczesnego górnego paleolitu. Są one bliżej spokrewnione z mieszkańcami Azji Wschodniej i rdzennymi Amerykanami niż z późniejszymi mieszkańcami zachodniej Eurazji. Stanowią one dowód na nieznaną dotąd migrację współczesnych ludzi do Europy. Migranci ci wykazują pewną ciągłość genetyczną w stosunku do późniejszych populacji eurazjatyckich. Wszyscy trzej mieli przodków neandertalczyków zaledwie kilka pokoleń wcześniej. Wczesni europejscy Homo sapiens rutynowo krzyżowali się z neandertalczykami. Ludzie z Bacho Kiro wykazują ślady DNA neandertalczyków, potwierdzające mieszanie się populacji. Znaleziska z tego stanowiska wskazują na zaawansowane narzędzia kamienne, symboliczne ozdoby i polowania na grubą zwierzynę. Datowanie radiowęglowe wskazuje, że żyli oni przed zanikiem neandertalczyków około 40 000 lat temu. Dane genetyczne różnią się od danych dotyczących współczesnych im mieszkańców Rumunii i Syberii, którzy nie pozostawili potomków. Nakładanie się okresów z neandertalczykami sugeruje wspólne przestrzenie i wymianę na Bałkanach.