Genetycznie starożytni mieszkańcy regionu Hengbei sprzed 3000 lat są zbieżni z współczesnymi Chińczykami z północnej grupy etnicznej Han zarówno po linii matczynej, jak i ojcowskiej. Haplogrupy D, B, F i A dominują w populacji Hengbei, podobnie jak u północnych Hanów, z udziałem odpowiednio 23%, 12,5%, 11% i 11%. Haplogrupy północno-wschodnioazjatyckie, stanowiące 50% populacji Hengbei, odzwierciedlają dominację północnych Hanów. Analiza PCA ściśle grupuje Hengbei z północnymi Hanami, oddzielając ich od południowych Hanów i mniejszości etnicznych. Hengbei dzieli większość haplotypów mtDNA z północnymi Hanami, znacznie więcej niż z innymi grupami. Współczynnik F_ST między Hengbei a północnymi Hanami jest najniższy i wynosi -0,00183, co nie jest istotne statystycznie. F_ST jest wyższy dla Hengbei w porównaniu z południowymi Hanami, mniejszościami północnymi i południowymi. Mapy odległości genetycznej pokazują, że Hengbei jest najbliżej populacji północnych Hanów. Haplogrupy Y O3 i Q1a1 w Hengbei odpowiadają liniom ojcowskim Chińczyków Han. Hengbei różni się od starożytnych Xiongnu i Xianbei zarówno pod względem matczynym, jak i ojcowskim. Mniejszości północne tworzą odrębną grupę od północnych Hanów, pomimo wspólnego obszaru geograficznego. Starożytni północni koczownicy w niewielkim stopniu przyczynili się do genetyki północnych Hanów. Rolniczy styl życia przodków Hanów umożliwił genetyczne zastąpienie północnych koczowników. Południowi Hanowie powstały w wyniku mieszania się migrantów z północnych Hanów z południowymi tubylcami w równych proporcjach. Północni Hanowie nie wykazują znaczących różnic genetycznych między regionami. Wysoka różnorodność haplotypów w Hengbei (0,993) odpowiada współczesnym populacjom. Wszystkie haplogrupy mtDNA w Hengbei są wschodnioeuropejskie, nie odnotowano domieszki zachodniej. Genetyka północnych Hanów pozostaje stabilna od 3000 lat dzięki dominacji demograficznej.