Egipt leży w Afryce, więc starożytni Egipcjanie byli Afrykanami. Termin „czarny” oznacza brązową karnację, a nie tylko stereotypy dotyczące mieszkańców Afryki Subsaharyjskiej. Niektórzy starożytni Egipcjanie byli czarni i mieli brązową karnację. Pierwotni ludzie byli czarni – geny odpowiedzialne za utratę pigmentacji rozprzestrzeniły się dopiero później, w okresie od 11 000 do 6 000 lat temu. Mieszkańcy Doliny Nilu 8 000 lat temu byli czarni. Górny Egipt miał ciemniejszą karnację niż Dolny Egipt z powodu mniejszego stopnia mieszania się ras. Starożytni pisarze, tacy jak Herodot, opisywali Egipcjan jako osoby o czarnej karnacji i kręconych włosach. Egipcjanie przedstawiali siebie w sztuce z ciemnobrązową skórą. Nabta Playa wskazuje na subsaharyjskie afrykańskie pochodzenie wczesnej cywilizacji nadnilskiej. Ramzes III miał haplogrupę E1b1a, podobnie jak Afrykanie z regionu subsaharyjskiego. Czaszki z okresu predynastycznego sklasyfikowano jako w 24–36% negroidalne. W Afryce Północnej zawsze mieszali się czarni Afrykanie z innymi ludami. Cywilizacja rozpoczęła się w południowym Górnym Egipcie od czarnych Afrykanów. Libijska czarna mumia jest starsza od egipskich i wykazuje zaawansowaną technikę mumifikacji. Języki afroazjatyckie łączą się z pochodzeniem E1b1b z Afryki Wschodniej. Najnowsze badania DNA wskazują, że starożytni Egipcjanie byli bliżsi mieszkańcom Bliskiego Wschodu, ale próbki nie są reprezentatywne dla całego Egiptu. Współcześni Egipcjanie posiadają 40% E1b1b z Afryki Wschodniej.