Czaszka z Talgai odkryta w 1884 roku na farmie w Queensland. Smith uznał sklepienie czaszki za typowe dla współczesnych Australijczyków, ale twarz za archaiczną, podobnie jak w przypadku fałszerstwa z Piltdown. Kły są duże, ale mieszczą się w zakresie wielkości występującej u współczesnych Aborygenów. Podniebienie jest szerokie, ale typowe dla Australijczyków z plejstocenu. Ściskanie pośmiertne zniekształciło niskie sklepienie czaszki i czoło. Ekstremalne zużycie zębów trzonowych jest niezwykłe dla 14-15-latka. Macintosh błędnie powiązał go z Homo erectus. Thorne zaliczył go do grupy krępych Australijczyków z plejstocenu. Badania nie potwierdzają istnienia dwóch populacji w plejstocenie. Pośrednia data to 11 650 lat przed teraźniejszością. Obecnie fragmenty znajdują się w muzeum w Sydney. Początkowe twierdzenia o archaiczności zostały obalone przez wiele badań. Australijczycy z plejstocenu byli jednorodni, a w holocenie nastąpiło zmniejszenie rozmiarów.