Szczątki z Pinza-Abu datowane są na 30 000 lat temu. Łuska potyliczna wykazuje większe łuki strzałkowe niż u współczesnych Japończyków. Wymiary strzałkowe kości ciemieniowej są znacznie mniejsze niż u współczesnych Japończyków, podobnie jak w przypadku czaszek z Minatogawa. Kręgi są mniejsze niż u współczesnych Japończyków, ale odpowiadają kręgom człowieka z Minatogawa. Posiada archaiczne cechy fizyczne wspólne z człowiekiem z Minatogawa z Wysp Ryukyu. Sugeruje to bliskie pokrewieństwo biologiczne między ludnością Pinza-Abu a ludnością Minatogawa. Możliwe pochodzenie z Malezji ze względu na podobieństwa do człowieka z Wadjak. Spekuluje się, że jest potomkiem człowieka z Jawy. Umiejętność rozpalania ognia przez człowieka z Jawy sugeruje, że ludność Pinza-Abu posiadała podobne umiejętności. Węgiel drzewny znaleziony wraz ze szczątkami potwierdza możliwe używanie ognia. Znalezione narzędzia kamienne wskazują na biegłość w ich wytwarzaniu. Polowali na jelenie i dziki w małych grupach rodzinnych. Brak dużych ssaków zmuszał do polowań indywidualnych lub w małych grupach. Fauna z późnego plejstocenu obecnie wymarła na wyspie Miyako. Brak dowodów łączących Pinza-Abu z przodkami współczesnych mieszkańców wyspy Miyako.