Podsumowanie: Osoby pochodzące z innych krajów są nadmiernie reprezentowane w statystykach przestępczości w Danii, Finlandii, Norwegii i Szwecji. Nadmierna reprezentacja nie jest jednak jednolita, wskaźniki przestępczości różnią się znacznie w zależności od grupy pochodzenia imigrantów, więc traktowanie „imigrantów” jako jednej grupy jest mylące. Imigranci spoza Zachodu, a zwłaszcza ich potomkowie, są nadmiernie reprezentowani w duńskich statystykach przestępczości, nawet po uwzględnieniu wieku i płci, i pozostaje to niezmienne po uwzględnieniu dochodów. Grupy pochodzące z regionu MENAPT i Afryki Subsaharyjskiej odpowiadają za większość przestępstw popełnianych przez osoby o obcym pochodzeniu w krajach skandynawskich. Imigranci z Zachodu i ich potomkowie mają wskaźniki przestępczości podobne do wskaźników wśród rdzennych mieszkańców, a czasem nawet niższe, w tym nieco niższe wskaźniki przestępstw z użyciem przemocy w danych duńskich. W Danii niektóre grupy pochodzenia (np. Somalia, Liban) mają wskaźniki przestępstw z użyciem przemocy ponad 5-krotnie wyższe niż rdzenni Duńczycy, nawet po uwzględnieniu wieku/płci, i ponad 10-krotnie wyższe niż niektóre grupy pochodzenia zachodniego/azjatyckiego. Kolejność grup imigrantów o wysokim i niskim wskaźniku przestępczości jest podobna w krajach skandynawskich (np. Somalia/Irak/Iran wysoki, Chiny/Filipiny/Wielka Brytania/Ameryka Północna niski). Skład wiekowy i płciowy wyjaśnia częściowo nadmierną reprezentację imigrantów, ale pozostawia duże różnice zarówno między rdzennymi mieszkańcami a imigrantami, jak i między grupami imigrantów. Po uwzględnieniu czynników społeczno-ekonomicznych nadal istnieją znaczne różnice w przestępczości grup imigrantów w Szwecji, Danii, Finlandii i Norwegii. Autorzy twierdzą, że pozostałe różnice wymagają „stabilnych cech” związanych z krajami pochodzenia, które utrzymują się przez pokolenia, a nie tylko lokalnego ubóstwa lub demografii. Różnice w wskaźnikach przestępczości wskazują na niewielką asymilację: potomkowie w Danii nie mają niższych wskaźników przestępczości niż imigranci, a wskaźniki przestępczości grup pochodzenia utrzymują się na wysokim poziomie od pierwszego do drugiego pokolenia (Dania r=0,90, Szwecja r=0,92). W Szwecji udział w przestępczości zorganizowanej ma w dużej mierze charakter zagraniczny: około 64% zidentyfikowanych przestępców zorganizowanych miało pochodzenie zagraniczne, a odsetek ten był jeszcze wyższy w gangach/sieciach/syndykatach. Zgłoszono, że szwedzcy młodzieżowi złodzieje to głównie chłopcy urodzeni za granicą, którzy atakują głównie szwedzkich chłopców, a sprawcy opisują to jako rozrywkę/zabawę, a czasami wyraźnie atakują Szwedów, poniżając ich i stosując nadmierną przemoc. Przemoc w rodzinie jest nadmiernie reprezentowana w gospodarstwach domowych o pochodzeniu zagranicznym, w tym w Norwegii, gdzie imigranci stanowili 50% mieszkańców oskarżonych o maltretowanie bliskich i 62% przypadków ciężkich, oraz w Danii, gdzie większość kobiet przebywających w schroniskach ma pochodzenie zagraniczne. Mężczyźni pochodzący z zagranicy są nadreprezentowani wśród sprawców gwałtów, w tym w Szwecji, gdzie 63,1% skazanych za gwałt (w latach 2000–2020) pochodziło z zagranicy, a mężczyźni pochodzący z zagranicy stanowili jeszcze większy odsetek sprawców gwałtów zbiorowych i gwałtów z użyciem przemocy.