Ponowne rozważenie koncepcji „wyjścia z Afryki” jako niewystarczającej liczby dowodów. Przodkowie większości współczesnych nie-Afrykanów nie pochodzili z Afryki w ciągu ostatnich 30 000–600 000 lat, co najmniej. Innymi słowy, ci, którzy wyemigrowali z Afryki lub zostali siłą wywiezieni jako niewolnicy, nie są przodkami współczesnych Europejczyków, Azjatów, rdzennych Amerykanów, Australijczyków i Polinezyjczyków. Wynika to z całej gamy danych z zakresu antropologii, genetyki, archeologii i genealogii DNA. Badania DNA wykopanych kości neandertalczyków wykazały obecność receptora melanokortyny MCR1, w tym samym wariancie co u współczesnych ludzi, który odpowiada za bladą skórę i rude włosy, obserwowany u współczesnych ludzi (Lalueza-Fox i in., 2007), chociaż, według autorów badania, ludzie nie odziedziczyli MCR1 po neandertalczykach. Nie było żadnych danych wskazujących na to, że neandertalczycy byli czarnymi Afrykanami. W rzeczywistości w Afryce nie znaleziono żadnych neandertalczyków. Ponieważ współcześni ludzie i neandertalczycy (nasi kuzyni) mieli wspólnego przodka, ten wspólny przodek prawdopodobnie miał jasną karnację i jasne włosy i nie mieszkał w Afryce. Było to między 300 a 600 tys. lat temu. Nadal pozostaje zagadką, jak nasi jasnoskórzy przodkowie, którzy rozdzielili się około 160 000 lat temu, a jedna z ich gałęzi wyemigrowała do Afryki (patrz rysunek 1), dostosowali się do klimatu afrykańskiego (który jednak różnił się od dzisiejszego) i nabyli czarny kolor skóry. Odpowiedź leży najwyraźniej w regulacji biosyntezy melaniny. Jednak to inna historia.