W okresie wczesnodynastycznym w Mezopotamii życie skupiało się wokół bogów, których wierzący uważali za zamieszkujących specjalnie zbudowane świątynie. Elita zamawiała rzeźby przedstawiające siebie, aby reprezentować swoją obecność przed bogiem. Rzeźby te, wykonane z gipsu lub wapienia, przedstawiały mężczyzn i kobiety w tradycyjnych strojach i pozach. Odkryto je w wielu miejscach, m.in. w Nippur i Mari.