Genomy neandertalczyków zostały odzyskane z miejsc w całej Eurazji, malując coraz bardziej złożony obraz struktury ich populacji, który w większości wskazuje, że późni europejscy neandertalczycy należeli do pojedynczej metapopulacji bez znaczących dowodów na strukturę populacji. Tutaj informujemy o odkryciu późnego osobnika neandertalczyka, zwanego „Thorin”, z Grotte Mandrin w śródziemnomorskiej Francji, i jego genomie. Te dentognatyczne skamieniałości, w tym rzadki przykład distomolarów, są powiązane z bogatym zapisem archeologicznym ostatnich tradycji technologicznych neandertalczyków w tym regionie ∼50-42 tysięcy lat temu. Genom Thorina ujawnia stosunkowo wczesną dywergencję ∼105 tys. lat temu z innymi późnymi neandertalczykami. Thorin należał do populacji o małej liczebności grupy, która nie wykazywała genetycznej introgresji z innymi znanymi późnymi europejskimi neandertalczykami, ujawniając około 50 tys. lat izolacji genetycznej jego linii, pomimo że żyli w sąsiednich regionach. Wyniki te mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia konkurencyjnych hipotez dotyczących przyczyn zniknięcia neandertalczyków.