Struktura populacji starożytnego Bliskiego Wschodu nie była niezależna od struktury Europy (Informacje uzupełniające, sekcja 4), o czym świadczy wysoce istotna (Z = -8,9) statystyka f4 (Iran_N, Natufian: WHG, EHG), która sugeruje przepływ genów w sferach interakcji „północno-wschodniej” (neolityczny Iran/EHG) i „południowo-zachodniej” (Lewant/WHG) (rys. 4d). Ta współzależność pochodzenia Europy i Bliskiego Wschodu mogła być pośredniczona przez nieobjęte badaniem geograficznie pośrednie populacje, które wnoszą pochodzenie do obu regionów.