Europejczycy mają więcej kopii DUF1220, zwłaszcza domen CON1 i HLS, co może wiązać się z większą objętością mózgu i funkcjami poznawczymi. Gen DUF1220 (znany również jako NBPF – Neuroblastoma Breakpoint Family) cechuje się niezwykle dużą liczbą kopii w ludzkim genomie. Różnice w jego liczbie i podtypach między populacjami są istotne, zwłaszcza w kontekście wielkości mózgu, funkcji poznawczych i chorób neurologicznych. Najważniejsze różnice między populacjami europejskimi i subsaharyjskimi dotyczą liczby i rozkładu kopii domen DUF1220, zwłaszcza klas CON1, CON2 oraz HLS1–3. Źródła: Populacyjne dane z Human Genome Diversity Project (HGDP), 1000 Genomes oraz badania: Dumas et al. 2012, Zimmer & Sikela 2014, Keeney et al. 2015, Kouprina et al. 2020. Podsumowując, badanie dostarcza dowodów na to, że DUF1220 stanowi kluczowy element regulujący rozmiar mózgu u człowieka – jego szybki przyrost w linii ludzkiej może mieć zasadnicze znaczenie w ewolucji ludzkiego mózgu, ale jednocześnie zwiększa ryzyko patologii związanych z niestabilnością genomu w regionie 1q21. Autorzy postulują, że domeny DUF1220 wpływają na funkcje centrosomalne i cykl komórkowy neuronów, potencjalnie przez wpływ na mechanizmy podziału symetrycznego i asymetrycznego, co bezpośrednio wpływa na liczbę neuronów i wielkość mózgu. Przykładowo, PDE4DIP (zawierający przodka DUF1220) oraz inne geny centrosomalne powiązane z mikrocefalią wspierają tę hipotezę. Analizy sugerują, że DUF1220 może być głównym czynnikiem wpływającym na zmienność wielkości mózgu w populacjach ludzkich i w toku ewolucji. Obecność dużej liczby tandemowo powielonych sekwencji DUF1220 oraz ich rozmieszczenie w obrębie genów NBPF sprzyjają niestabilności genetycznej regionu 1q21, co może prowadzić do delecji i duplikacji obejmujących również sąsiednie geny. Zjawiska te mogą tłumaczyć związki tego regionu z licznymi chorobami, m.in. autyzmem, padaczką, schizofrenią czy wadami wrodzonymi. Badanie analizuje wpływ liczby kopii domen DUF1220 na wielkość mózgu człowieka, zarówno w kontekście patologii (mikrocefalia i makrocefalia), jak i zmienności ewolucyjnej i normalnej. Domeny DUF1220 wykazują największy, specyficzny dla linii ludzkiej, przyrost liczby kopii spośród wszystkich regionów kodujących białka w genomie człowieka, szczególnie w rejonie 1q21, który jest znany z dużej niestabilności genetycznej i powiązania z licznymi chorobami. W badaniu przeanalizowano 42 osoby z mikrocefalią i makrocefalią oraz 59 zdrowych osób z ekstremalnie dużą lub małą objętością istoty szarej. Zastosowano autorskie mikromacierze CGH obejmujące sekwencje DUF1220 oraz precyzyjne narzędzia bioinformatyczne do oceny liczby kopii. Wyniki pokazały, że liczba kopii DUF1220 jest silnie skorelowana z rozmiarem mózgu mierzonym jako Z-score obwodu czaszki (FOC) oraz objętością istoty szarej. Najsilniejszy związek dotyczył konserwatywnych kladów DUF1220: CON1 (p = 0,0079), CON2 (p = 0,0134), CON3 (p = 0,0116). Wszystkie analizowane geny NBPF kodujące DUF1220 w regionie 1q21 wykazały istotną korelację z wielkością mózgu u osób z delecjami. W populacji zdrowej większa liczba kopii kladów CON1 i CON2 istotnie korelowała z większą objętością istoty szarej (p = 0,0246 i 0,0334). Inne geny regionu 1q21 nie wykazywały takich zależności. Również porównanie z innymi ssakami wskazuje, że człowiek ma najwyższą liczbę kopii DUF1220 (272), co koreluje z większą liczbą neuronów kory mózgowej (R² = 0,98: p < 0,001).