Najstarszy podział w populacji ludzkiej był między myśliwymi-zbieraczami z Khoesan (KS) a innymi populacjami ludzkimi. Ostatnie badanie starożytnego genomu (9) potwierdza że było to minimum >260 kya (tysięcy lat temu) dla rozbieżności KS z innymi liniami ludzkimi, jak zaproponowali Scally i Durbin w 2012 r. Warto dodać że denisowianie oddzielili się maksymalnie 700kya, a neandertalczyk 600kya. Maksymalnie 600kya, a KS oddzielili się minium 260kya. Oddzielenie Rain Forest Foragers jest szacowane na okres do 150 kya (10). Oba te szacunki mogą być około ∼100 tysięcy lat starsze niż poprzednie szacunki sugerując archaiczną strukturę populacji na kontynencie. Badania archeogenomiczne populacji z Północnej Azji od epoki kamienia do epoki żelaza ujawniły wysoką genetyczną zgodność z współczesnymi populacjami, sugerując długotrwałą ciągłość genetyczną. Obserwowano spadek różnorodności genetycznej i wielkości efektywnej populacji matczynej około siedmiu tysięcy lat temu. Wyniki wskazują na złożoną historię demograficzną regionu w okresie holocenu.